باربارا دی آنجلیس گفته:

وقتی کسی مرا ناراحت می‌کند یا به چالش می‌کشد یا مشمئز می‌کند،از خودم می‌پرسم: این فرستاده شده تا چه درس مهمی را به من یاد بدهد؟

شاید سخت باشد در مواقعی که مورد بی‌احترامی، ظلم و یا تحقیرشدن قرار می‌گیریم، به فکر آموختن درسهای زندگی باشیم. در اینطور مواقع معمولا اولین چیزی که به ذهنمان می‌رسد، اینست که طرف را به شکلی سر جایش بنشانیم.

من یاد گرفته‌ام مواقعی که مورد بی‌احترامی و تحقیرشدن قرار می‌گیرم، در لحظه پاسخ ندهم. روشی که به کار می‌گیرم، بالابردن آگاهی خودم است. اتفاقی افتاده و تعادل افکار مرا به هم زده؛ پس بنظر من بهترین روش اینست که بنشینم و فکر کنم چرا این اتفاق افتاد.

باربارا می‌گوید:

انسانهای کندذهن و کم‌هوش
به شما صبر و بردباری می‌آموزند.

انسانهای عصبانی
آرامش و خونسردی را می‌آموزند.

انسانهای تحقیرگر
عزت‌نفس و احترام را به شما می‌آموزند.

انسانهای بی‌احساس
عشق بی قید و شرط را می‌آموزند

انسانهای لجباز انعطاف را به شما می‌آموزند.

وانسانهای ترسو شهامت را به شما می‌آموزند.

 

و اما روش من ….

تبدیل شدن به نسخه‌ی بهتری از خودم است. وقتی کسانی می‌آیند و روزهایم تلخ می‌کنند، من با بالا بردن سطح آگاهی و تحلیل‌کردن موضوع و کار بر توسعه‌ی‌فردی، خودم را از جایگاهی که هستم به سطحی بالاتر ارتقا می‌دهم.

وقتی آگاه‌تر می‌شوم، تلخی مسئله کمتر موجب آزارم می‌شود تا جایی که کم‌کم آن مسئله برایم بی‌اهمیت می‌شود.

من از جایگاه پیشین خود بالا‌تر رفته‌ام و آن شخص و مسائلی که روزگاری با آنها درگیر بوده‌ام بی‌اهمیت می‌شوند. بنظر من این بهترین روش برای مقابله با افراد سمی است.