ما رسالت زندگی را نمی آفرینیم، آن را کشف می کنیم.  ویکتورفرانکل

این جمله را در کتاب آیین زندگی مردمان موثر  نوشتۀ استفان کاوی خواندم. 

پیش تر انسان در جستجوی معنا نوشتۀ ویکتور فرانکل را خوانده بودم. داستانی واقعی از اسارت در ارودگاه کار اجباری .

انسان در جستجوی معنا یکی از کتابهای مورد علاقۀ من است. ویکتور فرانکل که مدت زیادی در ارودگاه کار اجباری اسیر بوده با نوشتن داستان اسارتش از دل دردها و رنجهایی که بدلیل شکنجه های روحی و جسمی که خودش و بقیۀ اسرا آنها را تجربه کرده اند ،  درونی ترین و ژرف ترین بخش وجود هر انسان را کشف میکند. .

چیزی که همۀ ما واقعا به آن نیاز داریم خودآگاهی است. 

 

قسمتی از کتاب آیین زندگی مردمان موثر -استفان کاوی  :

خود آگاهی ما را برمی انگیزد تا از جایی که هستیم آغاز کنیم.بدون خیالات واهی وبی اساس وبدون عذر وبهانه. خود آگاهی به ما اجازه نمی دهد که به وضعیت میانه حال تسلیم شویم.

یاری مان میکند تا نیازهایمان را برای شکوفایی و بالندگی بشناسیم.محدودیتها را کنار برانیم و رشد کنیم.از آنجایی که بیشتر یأس و نا امیدی ما در زندگی ناشی از انتظارات برآورده نشده است،برای کسب توانایی به منظور تعیین اهداف واقع بینانه باید راه دور و درازی را طی کنیم.

در قسمت دیگری از کتاب می نویسد :

مادر زندگی ژرف و درونی که پُر معنا ترین بخش زندگی مان است،با موهبت های یکتای انسانی خویش یعنی خود آگاهی،وجدان،اراده مستقل و قوۀ تخیل خلاقه اتصال داریم. در غیاب این موهبت ها،آفرینش نگرشی نیروبخش که به ارتقا کیفیت زندگی منجر میشود ممکن نیست. 

کشف کردن به دنبال خود آگاهی می آید. خود آگاهی درهای رشد وتغییر را به روی ما باز می کند، به ما در تعیین و پیشبرد اهداف مان کمک می کند، به افکار نظم و یکپارچگی می بخشد ما با دیدن واقعیتها و انتخاب مسیر درست کم کم رسالت خویش را کشف می کنیم و به معنای عمیق زندگی پی میبریم. 

مطالب بیشتر:

نوشتن و تاب آوری 

ما به هم نیاز داریم 

دنیایی پُر از شگفتی مقابل توست.