من مالک همۀ دارایی های جهانم
من مالک همه ی دارایی های جهانم|bitakeyhani.com

امروز صبح وقتی بیدارشدم ساعت ۵:۳۰ بود و آسمان تاریک

دوست نداشتم بیشتر بخوابم؛ وقتی پشت میز نشستم و شروع به نوشتن کردم

حس کردم ” این لحظه” برایم از همه چیز با ارزش تر است.

در آن وقت صبح حاضر نبودم هیچ چیز را با نوشتن عوض کنم .

وقتی می نویسم خود را از هر قید و بندی رها می دانم.

محمد رضا شعبانعلی می گوید:

“نوشتن برای فراموش کردن است ؛ نه به یاد آوردن”

اما من به یاد می آورم چیزهایی را که نباید به یاد بیاورم!

و با این حال باز هم برای نوشتن بی قرارم…

 من در خِلال نوشتن همه ی وجودم را شُخم می زنم و به یاد می آورم  .

نادانی ها نقاب برمی دارند و به من زُل می زنند، زشتی ها و ضعف ها نمایان می شوند

و مرا از خواب بیدار می کنند و به من یاد آوری می کنند که :

   من مالک همه ی دارایی های جهانم” 

نادانی در من است، دانایی در من است

ضعف در من است،قدرت در من است

کین در من است،مهر در من است

خشم در من است ،آرامش در من است

فقر در من است،ثروت در من است

ریا در من است،صداقت در من است…

و من مالک همه ی دارایی های جهانم ؛

زیرا گنجی در من است که تمایز و شناخت را به من می آموزد.

مطالب بیشتر:

از زندگی آموختم

چرا خودکاوی؟