شش سال پیش وقتی اولین متن کوتاهم رو در سایت نوشتم و منتشر کردم نمیدونستم تا چه زمانی و با چه کیفیتی میتونم ادامه بدم.
امروز نزدیک به نهصد متن کوتاه و بلند منتشر کردم. درست یادم هست که اولین کلمه که برای هدف یکسالهام در نظر گرفته بودم تا روی اون تمرکز کنم و ادامه بدم و موضوع نوشتنم باشه، کلمهی رشد بود.
امروز میتونم با اطمینان دربارهی اینکه راجع به رشد چی فهمیدم و چی به دست اوردم، چند سطری بنویسم.
_ رشد در هر مهارتی، هر شغلی یا هدفی زمان میبره؛ اگه در این مسیر قدم گذاشتی باید بسیار صبور باشی.
_ اگه در این مسیر جدی باشی تعداد زیادی از دوستان یا اطرافیانت رو از دست میدی. در مسیر رشد تنهایی رو تجربه میکنی اما این تنهایی آزار دهنده نیست بلکه بسیار دلنشینه. باید توی مسیر بمونی.
_ مسیر رشد ارتباطت با خودت رو قویتر میکنه. وقتی مونس خودت میشی جواب خیلی از سوالاتی که درونت داشتی رو میگیری. صبور باش و در مسیر بمون.
_ شما برای رشد به ارتباطات متعدد ، کتابای متعدد، آموزشای متعدد نیازی نداری. کافیه همون یکی دو نفری که نزدیکت هستن، همون چند تا کتابی که خوندی و یکی دو آموزشی که دیدی رو مرور کنی و بهشون پایبند بمونی و خودت رو ارتقا بدی. دو تا دوست باکیفیت که به رشد فردی تو کمک میکنن خیلی بهتر از ده_ پونزده تا دوست با عادتها و سبک رفتاری متفاوته.
_شاخههای درخت که هرس میشن کمکم جوانهها نمایان میشن. برای جوانه زدن و میوه دادن باید اضافهها چیده بشن. به مسیر ایمان داشته باش!
_ وقتی در مسیر رشد قرار میگیری و چندین سال میگذره و قدم به قدم جلو میری، متوجه میشی دیگه نمیتونی توی جمعهایی که قبلا بودی یا در کنار بعضی افراد و در بعضی موقعیتهای جغرافیایی دیگه نمیتونی باشی. اون فضا، اون آدمها، اون سبک زندگی و عادتها کلافهات میکنه. شاید نسبت به خودت حس بدی بگیری و خودت رو سرزنش کنی؛ اما این احساسات، این تغییرات همگی حاصل رُشد هستن.
_ شاید این چند خطی که در ادامه میخونید خیلی تکراری باشه و با خوندنش حس خوبی نگیرید و سطحی به نظر بیاد اما، اگر فکر میکنید الان در جایی قرار داری که بهت اجحاف شده، حقت این نبود یا همیشه کوتاه اومدی، زیادی صبور بودی یا بغض کنی و دلت برای مظلوم بودن خودت بسوزه؛ باید بگم، همهی این اتفاقاتی که برات افتاده برای بالا بردن ظرفیت روح تو، رشد فردی تو و پختگی تو بوده؛ یا اوضاع رو درست کن یا رهاش کن! یا خودت رو باور میکنی و به خودت افتخار میکنی که تا اینجا اومدی و رشدت رو ادامه میدی و با شجاعت جلو میری و با افرادی هم سطح خودت یا بالاتر از نظر درک و شعور معاشرت میکنی و اینم میدونی که، یک یادگیرندهی همیشگی در هر صورتی ادامه میده. و یا باور میکنی این سرنوشت تو بوده در نقش قربانی و مظلومِ بیچاره میمونی و مدام درجا میزنی و هر کی از راه میرسه یه ضربهای یه لگدی بهت میزنه و تو همچنان در نقش قربانی و ترسو درجا میزنی. انتخاب با توست.
_رشد هزینه داره. باید ببینی چی از دست میدی و چی به دست میاری. باید بتونی انتخاب کنی و تشخیص بدی که چی رو رها کنی تا در مقابل چه چیزی رو به دست بیاری.
_ رشد کمکت میکنه که تمرکز و نگاهت به درون باشه، به خودت. یه روز متوجه میشی خیلی از مسائلی که یک زمانی برات مهم بود و بهشون توجه میکردی و ذهنتو درگیر میکردن، امروز کمترین اهمیتی ندارن. اینجاست که حس میکنی ظرفیتت گسترش پیدا کرده؛ اینجاست که معنی رشد رو درک میکنی.
_ رشد شخصی سخت است؟ بله، خیلی هم سخته. چیزی که در این مسیر مهمه استمرار داشتنه. اینکه سختیها، چالشها و مسائلی که باهاشون روبرو میشی رو متفاوت از قبل ببینی. وقتی مسافر مسیر رشد میشی باید طرز فکر و بینش متفاوتی داشته باشی. تو نمیتونی رفتارها و عادتهای سابق و دوستان سابق رو داشته باشی و توقع رشد هم داشته باشی! نه، نمیشه.
_ همه چیز از خودت شروع میشه، کار روی خودت. همه چیز از یادگیری شروع میشه. هر چی تا الان بلد بودی و یاد گرفته بودی، بریز دور و از نو شروع کن. صفر شو. اگر بپذیری که نا آگاهی و به دنبال یادگیری و آگاهی باشی، درها آرام به سویت باز میشوند. باز شدن درها اغلب به صورت چالش، سختیها و رنجها آشکار میشوند.
ادامه دارد…