خانه

وقتی خوب دقت می‌کنم متوجه می‌شوم آگاهی در زمان‌هایی نصیبم شده که شکستن، غم و بهم ریختگی را تجربه کرده‌ام، وقتی چالشی سر راهم سبزشده یا بایک تصمیم و انتخاب روبرو شده‌ام، به عمق زندگی شیرجه زده‌ام و به خود یادآوری کرده‌ام که نورِآگاهی از دلِ تاریکی‌ها آشکار می‌شود. مهارت‌های نرم همیشه به کارم آمده‌اند؛ حل مسئله، تصمیم‌گیری، هوش هیجانی، مدیریت استرس، مدیریت زمان و … با این حال هنوز اول […]

  ۱. روی ساعد دست چپ عمویم یک کلمه خالکوبی شده بود: ” می‌گذرد” این روزها که کشورم لحظه‌های پُر التهاب را زیر آتش و دود سپری می‌کند، در گوشه‌ای می‌نشینم، چشمانم را می‌بندم و در سکوت فقط گوش می‌دهم. تمرین‌های تنفس در کلاس یوگا به درد همین روزها می‌خورد! خانه در سکوت است. تنها صدای نفس‌هایم‌ را می‌شنوم، یاد خالکوبی روی دست عمویم می‌افتم: “می‌گذرد” ۲. اولین باری که کلمه‌ی […]

معنی آزادی چیست؟ شاید اگر مریم در کانال تلگرامش درباره‌ی آزادی نمی‌نوشت، من هم با نگاهی موشکافانه آزادی را نمی‌شکافتم و به سرم نمی‌زد درباره آزادی بنویسم. مریم با جمله‌ای از مایا آنجلو متنش را آغاز کرده بود: ” شما وقتی آزادید که درک کنید به هیچ جا وابسته نیستید شما متعلق به هر جایی هستید هزینه آن بالاست پاداش آن عظیم است.” بنظرم واژه‌ی آزادی برای هر کسی معنای خاص […]

رازهایی برای کل زندگی ۱. هر وقت احساس کردی مورد بی‌توجهی قرار گرفتی به تنهایی و خلوتت پناه ببر. بنویس، گریه کن، قدم بزن، به اطرافت دقیق‌تر نگاه کن، گوش بده، به خودت گوش بده، اما هیچ‌گاه خودت رو سرزنش نکن، از نقش قربانی بیرون بیا، روی مهارتهایت و علائقت کار کن، با افراد قوی و با اعتماد بنفس معاشرت کن. البته اعتمادبنفسی‌های واقعی، نه آنها که رفتارهای نمایشی دارند، لاف […]

۱. از آخرین باری که با یک گروه ورزش کردم بیش از پنج سال می‌گذرد. از دوران پسا کرونا مدت کوتاهی باشگاه می‌رفتم ولی آنقدر منزوی شده بودم که در گوشه‌ای از سالن به تنهایی و با بی‌انگیزگی برنامه‌ی مربی را اجرا می‌کردم‌، آن وضعیت آنقدر نَچسب بود که سه ماه بعد رهایش کردم. وقفه‌ای یکسال‌و نیمه افتاد و امروز؛ امروز ۱۷ فروردین ۴۰۴ پس از پنج سال با جمع ورزش […]

چندین سال است که روز اول فروردین لیستی از برنامه‌ها و کارهایی که باید در طول یکسال انجام دهم، می‌نویسم‌. سال گذشته کاغذ را به در کُمد چسباندم تا اهداف و برنامه‌هایم جلوی چشمم باشند. روزهای آخر اسفند کاغذ را از روی در کمد برداشتم و تمام یکسال مثل فیلم از جلوی چشمم گذشت. عجب سال پُرهیاهویی بود! فشارهای عصبی زیادی را تحمل کردم، چه شبهایی که با ترس و دلهره […]

چه آرامشی! چه آرامشی در تاروپود روزهایم رخنه کرده! خدایا شکرت. دهها برنامه برای سال جدید دارم. حالم درخشان است. زندگی دریچه‌ای نو به رویم گشوده است؛ خدایا سپاسگزارم.

و من این روزها احساس می‌کنم وارد دنیایی دگر شده‌ام! زندگی دریچه‌‌ی تازه‌ای به رویم گشوده است! مبهوتم و سپاس‌گزار! ذهنم خالی از دغدغه و نگرانی‌ست، صدایی در من می‌گوید: تمام شد؛ و من همچنان در بُهتم! بیش از سه سال قبل قدم در طوفان گذاشتم و تمام مدت در میان گردبادی خاکستری بین زمین و آسمان سرگردان بودم! اکنون طوفان محو شده. همه چیز آرام و ساکن است. ذهنم خالیست؛ […]

این روزها به سرعت باد نه، به سرعت طوفان می‌گذرند. همین سر شبی داشتم فکر می‌کردم چه قدر نظرم نسبت به برخی آدمها یا طرز فکرهای گذشته‌ام تغییر کرده! راستش اینکه تا همین یکسال پیش نسبت به یک فرد یا موضوع نظر متفاوتی داشته‌ام و امروز صدو هشتاد درجه نظرم کاملن تغییر کرده، برایم قابل تامل است. به خودم می‌گویم: چه جالب! این تغییر نگرش ناشی از چه چیزی می‌تواند باشد؟ […]

کلاس سوم دبستان که بودم یک روز ظهر از مدرسه به خانه آمدم و با مادرم مواجه شدم که گوشه‌ای مچاله شده بود و از درد به خودش می‌پیچید. مادربزرگم سراسیمه در حال آماده کردن دم‌نوش بود و خواهر پنج ساله‌ام بالای سر مادرم نشسته بود و با صدای بلند گریه می‌کرد. مادرم از درد کلیه به خود می‌پیچید و باید این سنگ لعنتی دفع میشد تا آرام شود. پیش دکتر […]

۱. زندگی همچو صحنه‌ی نمایش است؛ تو آمده‌ای نقش‌ات را به خوبی بازی کنی! بازی کن! تو آمده‌ای تا داستان را بخوانی و نقش‌ات را ایفا کنی، اگر فکر می‌کنی نقش دشواری را به تو داده‌اند یا احساس ناتوانی می‌کنی سخت در اشتباهی! کارگردان به توانایی‌ات نگاه می‌کند و تو را برای نقش‌ات انتخاب می‌کند. او در تو چیزی دیده که خودت قادر به دیدنش نیستی! ۲. دکتر گفت: زندگی کنید، […]

گفتم: پای در مسیر حق گذاشتم تا خودم و رسالتم را کشف کنم. گفت: اگر رسالت بزرگی داشته باشی و جایگاه اکنونت فاصله‌ی زیادی با رسالتت داشته باشد زندگی‌ات زیر رو می‌شود! دوباره گفت: چند نفر اطرافت هستند؟! افراد خانواده منظورم نیست، منظور دوستان و معاشرانت هستند، چند نفرند؟ گفتم: کم، خیلی کم! شاید یکی دو نفر! گفت: همان یکی دو نفر هم می‌روند! رسالت‌های بزرگ آدمهای بزرگ می‌طلبد. باید اطرافت […]

گفتم: در ستایش ناامیدی! تعجب کرد! بله، شاید عجیب باشد اصلن چرا باید ناامیدی را ستایش کنیم؟! شاید فکر کنی ناامیدی مزخرف است. شاید در برهه‌ای از زندگی ناامیدی را تجربه کرده باشی. وقتی درشرایط ناامیدی قرار می‌گیری به نظر می‌رسد هیچ روزنه‌ی روشنی وجود ندارد؛ گویی هر لحظه بیشتر به درون چاهی عمیق فرو می‌روی! هیچ راهی نیست! حصاری از تاریکی و ترس و نگرانی اطراف تو را فرا گرفته؛ […]