این جمله از پیترووگد است:
هرگز اجازه ندهید خواستهها، داشتهها را از یادتان ببرند.
در زندگی همیشه چیزهایی برای خواستن وجود دارند؛ چیزهایی که با تمام وجود آن را میخواهیم و اقداماتی برای رسیدن به آنها انجام میدهیم.
نکتهی مهم اینست که گاهی در مسیر پُرپیچ و خَم رسیدن به خواستهها آنچه را که داریم از یاد میبریم.
چند روز پیش دفتری آماده کردم و در آن تمام داراییام را لیست کردم. تمام نعمتهایی که دارم و هر روز از آنها استفاده میکنم و از وجودشان بیخبرم!
گاهی موهبتهای بینظیری که دردسترسمان هستند و هر روز از آنها استفاده میکنیم را نمیبینیم.
فکر میکردم احتمالا موهبتهای زندگیام یکی دو صفحهی دفتر را پُر کنند و بعد چیزی برای نوشتن نمیماند؛ اما اشتباه فکر میکردم، پس از گذشت چند روز یک دفتر صد برگ از داشتههایم پر شده و هنوز هم چیزهای زیادی برای نوشتن دارم.
من هر روز به خواستهها فکر میکنم، برنامهریزی میکنم، در دفتر برنامهریزیام یک شروع و یک پایان برای اهدافم درنظر میگیرم، بارها و بارها خودم را مجسم میکنم که به خواستهام رسیدهام و چه اتفاقات شگفتی را در زندگی تجربه کردهام، همه چیز عالی پیش میرود و در این میان چیزی که مرا به جلو میراند، قدردانی از تمام موهبتهاییست که به من دادهشده است.
این مسیر برای من پر از اتفاقات خوب است، زیرا من با نگاهی متفاوت به هر چیزی مینگرم و زندگی را رنگینتر و جذابتر میبینم. بیشک قدردانی از داشتهها مسیر را برای رسیدن به خواستهها هموارتر میکند.
مطالب بیشتر: