وقتی در مسیر توسعۀ فردی قرار میگیریم همه چیز و همه‌کس تبدیل به کتابچه‌ای برای یادگیری می‌شود.

حتی از سطحی‌ترین عقاید می‌توان آموخت. می‌توان در کلمات و افکار آدمهای مختلف ایده‌هایی برای نوشتن و آموختن بیرون کشید.

می‌توان با خوشبینی از آدمهای بدبین یاد گرفت و خلق کرد. همانطور که  جان هگاتی گفته:

بدبینی خلاقیت شما را می‌کشد وایده‌های خلاق را سریعتر از هر چیز دیگری از بین می‌برد. 

هدف خلق‌ یک ارزش است. اینکه نوشته‌های من تاثیرگذار باشند، اینکه یکنفر با نوشتۀ من از جا برخیزد و از نو آغاز کند و به توانمندی خودش باور داشته باشد. اینکه نوشته‌های من حال بدِ کسی را عوض کند و به او ایده‌ای برای خلق کردن بدهد.

حتی اگر کسی نوشتۀ مرا نخواند، همینکه در وبلاگم می‌نویسم و آنرا منتشر می‌کنم، برایم لذت‌بخش است. من با نوشتن حال خودم را خوش نگه میدارم و با نوشتن و خلق مطلبی کوتاه احساس موثر بودن و ارزشمندبودن را به خودم می‌بخشم.