این روزها احساس می‌کنم، یک تکه خمیر شده‌ام در دستان روزگار !روزگار خوب ورزم می‌دهد.

هر روز که می‌گذرد پنجۀ نیرومند روزگار ما را در خود پیچ و تاب می‌دهد.

برنامه و هدفی که در مسیر زندگی داریم انرژی وانگیزه‌ای دوچندان به روح‌ و جسم‌مان می‌دمد. پشت تردیدها و روان نژندی‌ها، امید در آرامشی ناب غنوده است.

می‌دانم در پس لحظات خاکستری، آغوشِ گشودۀ امید انتظارم را می‌کشد. نوشتن چارۀ روزهای کلافگی‌ست.

این روزها به جز نوشتن و تولید محتوا دغدغۀ دیگری ندارم، زندگی پُر از پستی و بلندی‌ست. خستگی روان در یک‌قدمی‌ست، چاره‌ای نیست باید نوشت. تنها راه ماندن در مسیر درخشان رشد و سرزندگی همین است. نوشتن…

 

مطالب بیشتر:

 نوشتن و تاب آوری 

 پیش به سوی یک زندگی هدفمند

نوشتن نیروی جاذبه در خود دارد