۱٫ نویسندگی تلاش برای عبور از دردهاست.

۲٫ موفقیت قله ندارد.

۳٫ بنویس! وقتی می‌نویسی پایت را جایی می‌گذاری که روزی از آن هراس داشته‌ای.

۴٫ اگر رابطه‌ات را باخودت قوی کنی،رابطه‌ات با دیگران نیز قوی می‌شود.

۵٫ داشتن صد مدرک رنگارنگ هم نمی‌تواند عزت نفس اندک ما را بهبود بخشد.

۶٫ نمی‌توان به زور ،با در خواست‌های غیر معقول و با مظلوم نمایی ترحم خرید، مظلوم نمایی به تدریج فرد را منفور می‌کند.

۷٫ من می‌پذیرم که گاهی اشتباه میکنم اما در تلاشم که اشتباهم را برطرف کنم.

۸٫ ایمان به توانایی‌های خود باید آنقدر در من قوی باشد که یک زلزله‌ی هشت ریشتری نتواند باورهایم را فرو بریزد.

۹٫ ما به اندازه‌ای که به دیگران ارزش و اهمیت می‌بخشیم، ارزشمند می‌شویم.

۱۰٫ نوشتن بهانه‌ای برای دوری از تکرار و دلمُردگی ست.

۱۱٫ نمی‌توان دیگران را مجبور کرد ما را دوست بدارند و به ما احترام بگذارند،اما می‌توان در جایی که ما را نادیده می‌گیرند و حرمت نمی‌گذارند،کناره گیری کنیم.

۱۲٫ اگر روزی نوشتن در زندگی‌ات کمرنگ شدازخودت بپرس “اگر نمی‌خواهی بنویسی بقیه‌ی زندگی را چگونه دوام می‍آوری؟”

۱۳٫ رنج‌ات را درک کن! رنج یک هشدار است.آمده است به تو بگوید چیزی باید در تو یا زندگی‌ات تغییر کند.

۱۴٫ من عادت دارم خودم را مقایسه کنم؛خودِامروزم را با خودِ دیروزم. خودِامسالم را با خودِپارسالم. نتیجه فوق العاده است. پس ادامه می‌دهم.

۱۵٫ زندگی چیزهای زیادی به من داده است. همین که می‌نویسم و می‌توانم یاد بگیرم احساس خوبی دارم. شادی در دستهای من است.

۱۶٫ راههای مختلفی برای شاد بودن وجود دارد،اما یکی از آنها که کاملا به آن ایمان دارم،کمک کردن وخدمت رساندن و همدلی با مردم است.

۱۷٫عشق‌های سطحی ونوپا با کلمات بیان می‌شوند،عشق هر قدر بزرگ و عمیق باشد در کلمات نمی‌گنجد.

۱۸٫خطاب به خودم می‌گویم: هدف‌ها و دستاوردهای بزرگ نیازمند برداشتن قدم‌های کوچک و مداوم است. تو نمی‌توانی یک کیک بزرگ چند کیلویی را در دهانت بگذاری،باید آن را به قسمت‌های کوچکتری تقسیم کنی.

۱۹٫اگر می‌خواهی رشد کنی ،به دیگران کمک کن با ترس‌های‌شان روبرو شوند و برآن غلبه کنند ،دیدن موفقیت دیگران که تو سهمی در آن داشته‌ای به رشدت کمک می‌کند.

۲۰٫ وقتی به دنیای ناشناخته‌ها قدم می‌گذاری انواع حس‌ها را تجربه می‌کنی؛ترس،هیجان،اضطراب،غرور،اعتماد بنفس و… اما وقتی از آنجا بیرون آمدی دیگر نمی‌توانی به دنیای قبل از ناشناخته‌ها برگردی،تو تغییر کرده‌ای.

۲۱٫ترس که کوچک شود، عشق رشد می‌کند.

۲۲٫وقتی انتقاد می‌شنوی میتوانی دو عکس العمل نشان دهی. اول : تو هم از کارهای او انتقاد کنی. دوم: بگویی ،راجع به انتقاد فکر می‌کنم و بعد پاسخ میدهم .در اولی هیچ رشدی نیست. در دومی شروع به تحقیق و جستجو می‌کنی. می پرسی .یادمی‌گیری.فکر میکنی و درنهایت رشد میکنی.

۲۳٫ آنجا که قدرت آشکار می‌شود،عشق می‌خُشکد.

۲۴٫ واژه‌ها سرمایه‌ی یک نویسنده هستند و هر چه دایره‌ی واژگان او بزرگتر می‌شوند سرمایه‌ی او افزایش می‌یابد.

۲۵٫چاره‌ای نیست باید نوشت،آنقدر نوشت که جوهر به انتها برسد.

۲۶٫ سرنخ بدبینی و بی اعتمادی را که بگیری به خلاء عشق می‌رسی!

۲۷.یکی از دستاوردهای کار محتوا اینست که مدام نادانی‌ام را به رُخم می‌کشد.